Gülseren Onanç
Türkiye’de dün bir adam gayet soğukkanlı bir şekilde HDP İzmir İl Başkanlığı binasına girip gencecik bir kadını hunharca öldürdü. Yirmili yaşlarındaki Deniz Poyraz’ı öldüren münferit bir kişi olarak görülse de, aslında artık biliyoruz ki bu kişinin arkasında kökleri devletin derinliklerine giden bir “patriyarkal sistem” var.
Bu sistemi, sistemin en alt tabakasında yer aldığını söyleyen Sedat Peker gibi kişilerin açıklamalarından daha iyi öğreniyoruz. Patriyarkal sistem kadınları, Kürtleri, Alevileri, Ermenileri, LGBTİ+ bireyleri, mültecileri, solcuları eşit vatandaşlar olarak kabul etmeyen bir müesses nizam inşa etti. Müesses nizamı savunanlar ve bunu ele geçirip kendi çıkarları için de kullanan çoğunlukla Sünni, İslamcı, Türk milliyetçisi, sağcı muktedirler. Bu muktedirler devletin makbul vatandaşları ve kendilerini devletin sahibi olarak görüp öyle davranıyorlar. Bu kişiler ve onların kurduğu örgütler, cemaat ve tarikatlar gibi ittifaklar kurarak devletin kurumlarını, yasama, yargı, yürütmeyi ellerine geçirdiler. Üstelik bunlar devlet kurumlarını ele geçirmekle kalmayıp en ilkel kapitalist güdüleri ile devlet kaynaklarına da, moda tabiri ile, çöktüler.
Parlamenter sistem yerine başkanlık sistemini kuranlar, bir avuç insan ile büyük Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bütün kurumlarına hükmediyor. Artık hukuk devleti olmak gibi bir endişeleri de yok. Bu sistemin başı olan Cumhurbaşkanı, bir gecede İstanbul Sözleşmesi’nden çıkma kararı alabiliyor, HDP’ye kapatma davası açılıyor, muhalif belediyelerin yetkileri elinden alınıyor, seçilmiş belediye başkanlarının yerine kayyum, üniversitelere yandaş rektörler atanıyor. Muhalif gazeteciler, siyasetçiler içeri atılıyor. Devletin merkez bankasının kasası boşaltılıyor. Bunun için siyaset-mafya-medya ortaklığı da kurulmuş durumda.
Bütün bunlar yetmezmiş gibi bir de toplumsal barışa da kast ediyorlar. Kadınları, Kürtleri, Ermenileri, LGBTİ+ bireyleri, muhalifleri devlet düşmanı olarak gösteriyorlar. TV dizileri, siyasi söylemler ile erkek çocukları şiddet kültürü ile yoğuruyor, insanları öldürmeye teşvik ediyorlar. Hrant Dink’in öldürülmesinden sonraki veda konuşmasında Rakel Dink’in dediği gibi, “bir bebekten katil yaratıyorlar.” Korku ve endişe yayarak iktidarlarını devam ettirmek istiyorlar.
Biz bu filmi daha önce de gördük. Bu tuzağa gelmeyeceğiz. Bu sağcı, faşist patriyarkal sistemin hedef gösterdiği, düşmanlaştırdığı, dışladığı, hakkını yediği bütün mağdurların bu sisteme yeter deme zamanıdır. Geleceği çalınan gençler, şiddet sarmalında ezilen kadınlar, sivil siyaset yapma hakları gasp edilen Kürtler, “ben bu ülkede barış içinde yaşamak istiyorum” diyenler, artık dayanışma içinde, omuz omuza direnmek zamanıdır.
Bu nedenle, İzmir’de Deniz Poyraz’ın öldürülmesine tepki vermek üzere yürüyen “Bize biat edeceksiniz, bizim önümüzde diz çökeceksiniz diyenlere karşı asla ve asla onurumuzdan taviz vermedik, bundan sonra da diz çökmeyeceğiz” diyen kadınların direnişi çok değerli.
İzmir halkının HDP’ye sahip çıkması çok önemli.
Sivil toplum kuruluşlarının saldırıya verdiği tepki ve barışa SES vermesi umut verici.
Zira geçen hafta yazdığım gibi bir kahraman gelip bizi bu sistemden kurtarmayacak. Sistemin parçası olmuş savcılar, hakimler cinayetleri, yolsuzlukları soruşturmayacak. İşlevsiz olan TBMM, soruşturma komisyonları kurarak hukuksuzluğun peşine düşemeyecek. Ne yazık ki sağ siyasetin baskısı altında patriyarkal sisteme karşı yeni bir hikaye ortaya koyamayan muhalefet partileri de beklentilerimizi karşılamıyor. Geriye tek bir seçenek kalıyor; aktif bireyler olarak SESimizi her daha yüksek çıkarmak. Kendimize ve haklılığımıza güvenmek.
Bu nedenle 19 Haziran Cumartesi günü kadın örgütlerinin düzenlediği “İstanbul Sözleşmesinden Vazgeçmiyoruz Kadın Mitingi”ni ilham verici buluyorum. Çağrıcılar “Biz, evlerde, sokaklarda, meydanlarda, işyerlerinde, balkonlarda, sosyal medyada ses çıkaran, haklarına sahip çıkma kararlılığında olan milyonlarız. İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme kararının yürürlüğe gireceği 1 Temmuz günü yaklaşırken itirazımızı, isyanımızı, kararlılığımızı en güçlü haliyle, hep birlikte ortaya koymak için EŞİK’in (Eşitlik için Kadın Platformu) çağrıcılığında bir araya geldik. Hep birlikte örgütlenmesini üstlendiğimiz bu mitingde bir kez daha haklarımızdan, mücadelemizden ve İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçmediğimizi haykıracağız” diyor.
Kürt kadınlar, aileler arasında bir kavga olduğunda beyaz tülbentlerini kavganın ortasına atarlar. Kavga dursun, barış olsun diye. Beyaz tülbenti yere çalmak “yeter” demektir, Kürtçe değişle “edi bese.”
#HADİ “hak, adalet, demokrasi istiyoruz” diyelim.
#HADİ “artık yeter” diyelim.