Hafızalara kazınan dünyanın en popüler tarot destesini tasarlayan Pamela Colman-Smith’in gizemli hayat hikayesi…
Arkadaşları arasında “Pixie” lakabıyla tanınan, Pamela Colman-Smith, bir İngiliz derneği üyesi olan okült bilim adamı ve yazar Arthur E. Waite tarafından tarot destesi resmetmesi için görevlendiriliyor. Colman-Smith’in, ileride dünyada ünlüsü olarak anılacak olan tarot destesini tasarlaması tam altı ay sürüyor. Tasarımlarında, “Sihirbaz”, “Asılmış Adam” ve “Kule” gibi kartların grafik temsilleri, okuyucuların her yeni dağıtılan destede neler olup bittiğini anlamalarına yardımcı oluyor.
Arkadaşı ve aynı zamanda ünlü fotoğrafçı Alfred Stieglitz’e yazdığı mektubunda, hevesle yaptığı işten bahsederken, 80 tarot resmini, “az paraya büyük bir iş” olarak nitelendiren Colman-Smith, aynı mektupta tasarımlarının “muhtemelen kalitesiz bir şekilde basılacağını” da yazıyor.
Colman-Smith, özellikle Minor Arcana* kartları söz konusu olduğunda, büyük ölçüde sanatsal özgürlüğe sahipken, Arthur Waite ise kartların astrolojik anlamları konusunda oldukça net görsel fikirlere sahipti. *Tarotta Minor Arcana kartları günlük hayatı ele alır- küçük kazançlar, mücadeleler, ilişkiler ve düzenli olarak karşılaşılan düşünceler.
Colman-Smith’in tasarladığı kartlar uzun bir süre Rider-Waite Tarot Destesi adı ile satışa sunuldu. Bu isim yayımcı William Rider & Son’ı tanıtırken, özgün guvaş illüstrasyonların yaratıcısına hak ettiği tanınırlığı sağlayamamıştı.
Desteler hala aynı isim altında satılıyor olsa da tarot fanatikleri, Pamela Colman-Smith’in anısına destelerin adını Rider White Smith (RWS) veya Waite Smith olarak değiştiriyorlar.
Günümüzde, Colman-Smith en çok tarot illüstrasyonlarıyla tanınıyor olsa da nam salmış bir hikâye anlatıcısı, çocuk kitapları, Jamaika halk masalları koleksiyonu illüstratörü ve karmaşık oyuncak tiyatro setlerinin tasarımcısıydı.
Colman-Smith hakkında yazılmış birçok biyografi olduğu kadar, gün geçtikçe sayısı artan makaleler de bulunuyor, ancak kişisel yaşamının detaylarına erişmek oldukça zor.
Büyüleyici ve çok yetenekli bu kadının 1951 yılında yoksulluk içinde ölmesi ise oldukça trajik, ancak şaşırtıcı veya beklenmedik değil. Colman-Smith’in resimlerinin ve eskizlerinin satışından elde edilen gelir, ancak borçlarını kapatmaya yetmişti. Ölüm belgesinde ise mesleği “Sanatçı” olarak bile geçmiyordu. Mezar taşı için yeterli fon olmadığı için, Colman-Smith yazısız bir mezara gömüldü.
Kaynak: Open Culture