LGBTİ+ bireylerin koron sürecinde sağlık hizmetlerine erişimleri zorlaştı, ev içi şiddet tehlikesi ve nefret söylemleriyle karşı karşıyalar, pandemi yardımlarından faydalanamıyorlar. DW muhabiri Tuğba Baykal, korona günlerinde LGBTİ+ olmak üzerine yazdı.
Özcan 24 yaşında, iş güvenliği uzmanı, kendini trans olarak tanımlıyor. Üniversite bittikten sonra bir dönem kendi mesleğini yapabilse de bir süre sonra cinsiyet kimliğinden dolayı işten çıkartılıyor, ekonomik sıkıntılardan dolayı ise ailesinin yanına geri dönmek zorunda kalıyor:
“Üniversitede ailemden ayrı yaşıyordum, daha özgürdüm, 10 aydır ailemin evindeyim, her gün kavga ediyoruz, giyimim, konuşma şeklim her şeyim batıyor onlara, bir yandan da işsizlik ve ekonomik sorunlar…”
Ailesinin baskısından çok bunaldığını ifade eden Özcan pandemi döneminde bu baskının daha da arttığını söylüyor:
“Koronavirüs yokken hiç olmazsa arada bir dışarı çıkıyordum, dışarıda makyajımı yapabiliyordum, LGBTİ+ arkadaşlarımla görüşüyordum, nefes alıyordum, pandemi döneminde resmen kaçmak istediğim yere tıkılmış oldum.”
Trans birey Özcan
Ev birçok LGBTİ+ için güvenli değil
Pandemi dolayısıyla eve kapanmalarla birlikte LGBTİ+’ların maruz kaldığı ev içi şiddet de artıyor. Evde kendilerini güvende hissetmeyen LGBTİ+’ların çoğu maruz kaldıkları şiddeti, devletin onları korumayacağını düşündükleri için yetkililere bildirmiyor.
Özellikle öğrencilerin evlere dönmesi ile birlikte genç LGBTİ+’lar aile içi şiddetle tek başına mücadele ediyor. Bu durum Sosyal Politikalar Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği veya kısa adıyla SPOD’un Danışma Hattı’nı arayanların sayısındaki artışta da gözlemleniyor.
Bu yılın Mart ve Nisan aylarında SPOD Danışma Hattı’nı arayanların sayısı geçen sene aynı döneme kıyasla neredeyse yüzde elli oranında artmış durumda. SPOD Danışma Hattı sorumlusu Cem Öztürk bu durumu şöyle açıklıyor:
“Evde Hayat Var diyorlar fakat bu herkes için geçerli değil, birçok LGBTİ+ evlerde aileleri tarafından şiddet görüyor, yalnızlaştırılıyor, sırf sohbet etmek, önyargı ile yaklaşmayacak birinin sesini duymak için bile danışma hattını arayan LGBTİ+’lar var.”
Sağlık hizmetlerine erişimde var olan sorunlar daha da arttı
Pandemi günlerinde LGBTİ+’ların sağlık hizmetlerine erişiminde de sorunlar yaşanıyor. Transların beden uyum sürecinde kullanılan hormonlara ulaşmadaki güçlükler, ameliyatların ve terapi süreçlerinin ertelenmesi veya iptal edilmesi transların hem beden hem de ruh sağlığını olumsuz etkiliyor.
Pembe Hayat LGBTİ+ Dayanışma Derneği’nden Efruz Kaya, hormon replasman sürecindeki transların çoğunun sağlık hizmetlerine ulaşamadığını söylüyor:
“Birçok hastane pandemi hastanesine dönüştüğü için endokrin testleri yapılamıyor, doktor kontrolleri durdu ve bu durum birçok transı mağdur ediyor.”
