Babalık üzerine çalışmalar yürüten Prof. Kevin Shafer, besleyici, sevgi dolu ve ebeveynliğin tüm yönlerine dahil olan babaların çocuklarının hedeflerine sağlıklı bir şekilde ulaşma, duygusal olarak açık olma ve eşitlikçi bir ilişkilenmeye inanma olasılıkları çok daha yüksek olduğunu ifade ediyor.
Kevin Shafer / Conversation
En büyük oğlum 2008 yılının Temmuz ayında doğduğunda, kariyerim ile oğlumla evde babam ve onun kuşağından çok daha fazla meşgul olma isteğimi kolayca dengeleyebileceğimi düşünmüştüm. Yanılmışım.
Sosyal politikaların, okulların ve sağlık sistemlerinin babaların evde daha fazla var olmasını nasıl zorlaştırdığını fark ettim. İş ve aile hayatına ilişkin çelişkili beklentiler çok fazla.
Dört çocuk sahibi olan ve “babalık” üzerine araştırmalar yapan bir akademisyen olarak, babaların çocuklar, aileler ve toplumlar için dönüştürücü figürler olduğuna inanıyorum.
Ancak bir erkeğin sadece varlığı, maaşı ve yaramazlık yapan çocuklarını cezalandırmaya hevesli olması yetmez. Babalığın çocuklar için faydalı olabilmesi için babaların besleyici, sevgi dolu ve ebeveynliğin tüm yönlerine dahil olması gerekir.
Yaptığım ankette, bunu yapabilen babalar ile hiç yapamayanlar arasındaki farklar çok belirgin çıktı.
Ankete katılan ve kendi babalarının son derece içe kapanık olduğunu belirten babalar aşırı rekabetçi, duygusal olarak katı ve kadınların ev dışındaki katkılarını takdir etmeyen kişiler olma eğilimindeydi.
Buna karşılık, ankete katılan ve kendi babalarının son derece besleyici olduğunu söyleyen babaların hedeflerine sağlıklı bir şekilde ulaşma, duygusal olarak daha açık olma ve eşitlikçi ortaklığa inanma olasılıkları çok daha yüksek olduğu gözlendi.
Babalar değerleri nasıl aşılar?
Eski kuşaktan babalar çocuklarına duygusal destek veya fiziksel bakım sağlamak konusunda isteksizdi veya bunu yapamıyordu. Bunun yerine, eve ekmek getirmeye, çocukların disiplinine ve sadece evde ‘bulunmaya’ odaklanıyorlardı.
Bu geleneksel normlar, bugün birçok babanın modern ebeveynlik için yeterli donanıma sahip olmamasına neden oldu. Modern ebeveynlik, babalardan beklentisi daha yüksek: Kuralların uygulanması ve aileyi ekonomik olarak desteklemenin yanı sıra çocukların fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarının karşılanmasını gerektiriyor.
Çocukların değerleri, inançları, duygusal ifadeleri ve sosyal gelişimleri baba-çocuk ilişkisiyle doğrudan bağlantılı. Babaları eğitimlerine ve sosyalleşmelerine dahil olduğunda çocuklar duygusal olarak daha stabil, daha dirençli ve daha açık fikirli olurlar.
Oğlan çocuklar, iyi ya da kötü, genellikle kendi babalarının alışkanlıklarını, ilgi alanlarını ve değerlerini yansıtırlar.
Meslektaşım Scott Easton ve ben, babalığa ilişkin kültürel, sosyal ve kurumsal normların anneliğe kıyasla çok daha zayıf olduğu düşünüldüğünde, babanın davranış kalıpları daha da önem kazandığı sonucuna vardık.
Örneğin, anneler geleneksel olarak çocuklarına şefkat göstermeleri ve duygusal destek sağlamalarıyla bilinirler. Bu davranışlara yönelik sosyal beklentiler babalar için iyi tanımlanmamıştır. Sonuç olarak, babalar oğullarının babalık davranışları üzerinde, annelerin kızlarının annelik davranışları üzerinde olduğundan çok daha büyük bir etkiye sahiptir.
Olumlu anlamda bu, erkeklerin önemli bir kısmının kendi babalarının sevgi dolu ve şefkatli olmak gibi en iyi özelliklerini taklit ettiği anlamına gelmektedir. Olumsuz olarak ise bu, aşırı sert disiplin gibi kötü davranışların bazen nesiller boyunca tekrarlandığı anlamına gelir.
Bununla birlikte, bazı erkekler ebeveynlik konusunda kendi fikir ve değerlerini oluşturarak kendi babalarının kötü veya hiç olmayan ebeveynliklerini telafi edebiliyor.
Araştırmamdan elde ettiğim bulgular, olumlu babalığın faydaları üzerine onlarca yıldır yapılan araştırmalara dayanıyor. Ve bu sadece çocuklar için avantaj sağlamıyor
Babalar çocuklarıyla yakından ilgilendiklerinde partnerleri de daha sağlıklı ve mutlu oluyor. Çocuklarıyla ilgilenen ve onlara destek olan erkekler de daha iyi bir benlik algısı, yaşam amacı ve ilişkilerden faydalanıyor.
Yazının devamına buradan ulaşabilirsiniz.
Kaynak: Conversation
Çeviri: Eda Doğançay
‘Armut Dibine Düşer’: Oğlan Çocuklar Babalarının ‘Erkekliklerini’ Taklit Ediyor